Çık da gel


​Bahar geldi, yedi tepe süslendi;
Ala bağlar sıra sıra, çık da gel.
Güller açtı, bülbül dala yaslandı;
Al gülleri dere dere, çık da gel.

​Gönlündeki kıvılcımı yakarak,
Engelleri birer birer yıkarak,
Turnaların kanadına bakarak;
Kurda kuşa sora sora, çık da gel.

​Gönül deryasına sevda dolarak,
Hasretin rengini süzüp bularak,
Her seferi aşka yakın kılarak;
Yalan ömrü, yora yora çık da gel.

​Şu dağlara sevdamızı yaz yarim;
Yeminim var senden geçmem, söz yarim.
Hasreti yak, vuslat bize tez yarim;
Aşk atını süre süre, çık da gel.

​Her satırda, her kalemde övdüğüm;
Ah ederek sol yanımı dövdüğüm,
Nur içinde nur cemalin sevdiğim;
Karanlığı yara yara, çık da gel.

​Şahini’yim, düştüm aşkın narına;
Sen de benim gibi yansan koruna...
Umut ektim her seherde yarına;
Yollar uzun, dura dura çık da gel

Hatice Şahin