Dört duvarın arası, işkence hane oldu
Sokağımda bakkalla, hal hatırı özledim.
Evime kapatıldım, virüs bahane oldu
Sessiz sakin odamdan, şen şehir’i özledim.


Parkta açan laleler, bu yıl boynunu büktü
İbret alan göz yoktu, bahara hüzün çöktü
Bülbül şarkılarında, visal gözyaşı döktü
Duyguma lezzet katan, o şiiri özledim.


Kuran bülbüllerini, kursta arıyor gözüm
Hicransı duygularla, ağıt yakıyor sözüm
Kimse farkında değil, içe kanıyor özüm
Mahlûkata faydalı, her değeri özledim


Komşularla birlikte, mütevazı mescitte
El açıp yalvarmayı, tespihlerle sücutta
Selam verip almaya, hasretiz teşehhütte
Toplu ibadetteki, yüce sırrı özledim.


Dost, ahbap, yarenlerle, içilen güzel çayı
İyi kötü yanıyla, depreşen her olayı
Hayatın şartlarında, zoru ve de kolayı
İçeriye kapandım ve zahiri özledim.



Salih Yıldız…25.05.2020




.