Hani, nerede çocukluğumdaki o bayramlar?
Bir arada olurduk anne, baba ve çocuklar,
Günler öncesinden alınırdı tüm bayramlıklar
Bayram geceleri olmazdı bir türlü sabahlar!


Şimdilerde özlenmez oldu özlenen sabahlar
Eskisi kadar güzel değil mi şimdi bayramlar?
Neden yüreğim çocukluk bayramlarını arar?
Yoksa bir bir yok olup gittiler mi canım dostlar?


Bir göz açıp kapayıncaya kadar geçti yıllar!
Ne çabuk büyüdü de yuvadan uçtu çocuklar?
Nerde kaldınız, yürek yarama ilaç olanlar?
Yapayalnızda çekilmiyor ki ah bu bayramlar!


Bak yine bayram gelmiş bol tatlılar, pirzolalar…
Boğazıma dizildiler, geçmiyor ki lokmalar
Düğünde olsa, bayramda olsa neyime yarar
Gönül, bu gününde sevgiyle gülen bir yüz arar.


Görüp, görebileceğim daha kaç bayramım var?
İnsan kimsesiz kalınca yüreğini dert kaplar.
Yükselim çok dertlenme, birçoklarının kimi var?
El aç, şükür et; şükür etmek içinmiş bayramlar!


24 Mayıs 2020 // Mustafa YÜKSEL