kalleşçe nankörlük yükünü yükledin ya
şu garibin biçare haline
zoraki nefes alışlarım ondandır
dizlerimin kötürüm çöküşlerinde

yanlış kapı olunca uğranılan
işin yoksa böyle boşa dolan ha dolan
yol ve izi göstermiyor ki oyalı yalanlar

kanmak ruh saflığının delildir
nereden bile bilirdim ki bir iblise çarptığımı
görülmüyordu ki o ters yüzünün karanlığı
vuslata davet ederken
hayal ve isteklerimin kurbanı olacağımı

merhamet duygusunun günde batışında
gecenin karanlığında kaybolacağımı

sömürü olgusunu senden öğrenip de
kurda kuşa da yem kalacağımı
çözemedim işte
o bakışların altında ne tezgahlar açıldığını

sen hiç sevmedin ki
bilemezsin ki tutkunun ne denli vefa istediğini
kaypak bir gönlü taşımakta
öyle zannedildiği gibi kolay değil
palyaço gibi renkten renge girmek de zor iş
zordur tabi şeytanla çelik çomak oynamak

dökersin eteklerindekileri bir gün
açılır yüzündeki maske hakikat perdesinde
rüzgarının hükmü geçince
bir elem yükü sarar
yozluk’tan kavrulmuş bedenini
gama salma sakın o yummamış çehreni
hak ve hakikatin ateşini düşürme kalbine
bu gidişatla
bil ki yerle yeksan edeceksin geleceğini

inan ki istikbali bir pula satanlar
tamahının hükmünde nefsinin esiri olur
pak bir gönle değilde çıkara kör kütük aşık olanlar
hak yolun sapkını’dır
vakit çok geç olmadan dön ruh-u revanına
zira ruhun pak olması huzurudur

çehreye o nurunun nakşını veren de
kalbin hiç mi hiç kir tut mamasıdır

dön de ayıklayalım vuslat yolunun taşlarını
taşların ayaklarımıza batmasının gereği de
sadakatinin hiç olmayışındandır
günlerin gecelerine gebe kalmadan
dön artık o nefsinin çarpıklığından geriye

bir garip yalınız ölmüş demeden önce
tövbe kapısından hiç tereddütsüz gir içeriye...


AZAP...(Kadri Atmaca) 11.05.2020