Avuç içini ezbere bildiğin biri oldu mu?
Aynı gökyüzüne bakıp
Bir avuç gül uzattığınız biri
Avuç içi kutsaldır demiştim o gün
Avuç içimden öptü unutabilir misin şimdi?
Unutmadım ömür çizgisinin sizinkiyle
Bir yerde, bir hayatta rast geldiğini
Gördüğünüz biri oldu mu?
Oldu zaten hayatta birçok güzel şey
Tekerrürden mahrumdu.

Eşsiz zamanlardı, başka türlüsü yoktu
O gitti, yitik yazdı ömür çizgisinin
Bambaşka bir yöne gittiğini gördüm
Ömür çizgim ise o yerde, o hayatta,
Tam o rast geldiğimiz noktada kalıvermişti
Silikti adeta tükenmez kalem bitmesine
Çok az kala yoğun mürekkebini
Bırakıvermişti hayatıma.

Ardından bir iki kelime gelmişti sadece,
Onlar da okunmuyordu
O kalıntıyı silmek istedim ben ellerimle
Elime mürekkep bulaştı işten bile değildi
O an bunu idrak edememiştim
Yaşlıydı gözlerim, ellerimi yüzüme götürdüm
Yine her şeyi elime yüzüme bulaştırmıştım.

Uzaktan izleyince hayatımı
Önce o mürekkep izini gördüm
Sonrası kâğıt kesiği gibi günlerdi
Oldum olası sevmeyi başaramamıştım
Sevilmeye ise aşina değildim,
Bana külfet gibi gelirdi
Onun ömür çizgisi ile
Ömür çizgim rast gelene dek.

Sami Arlan..