Kız Yürümeye Başladı

Daha dün küçük bebekti
Bilmiyordu su yemekti
Elbette yürüyecekti
Kız yürümeye başladı
Yol erimeye başladı

Şimdi yoğurt mama yiyor
Bana bakıp miyav diyor
Vallah hoşuma gidiyor
Kız yürümeye başladı
Yol erimeye başladı

Tonton'un yerine kaldı
Benziyor, rengini aldı
Kılınç mutluluğa daldı
Kız yürümeye başladı
Yol erimeye başladı

Not : Şiirin temelini daha önceden atmıştım, yazmak bu güne nasip oldu. Karakuş isimli kedim bu yavrunun annesidir. Bu yavru kedi dişidir, adını da Feride koydum.
Yakuphan Kılınç

Kopsun Kıyamet

Kiminin saçı var
Kiminin aç'ı var
Kiminin maçı var
İyilerin ne suçu var
Kopsun kıyamet... Yakuphan Kılınç

Sözlük çalışmaları
Gözlük çalışmaları
Hüsn-ü zan: Bir şey, bir olay, bir konu hakkındaki olumlu kanaat, iyi şeyler düşünmek.
Senin için iyi şeyler düşünüyorum, iyi şeyler düşünürüm.

Mahzen: Araç gereç, mal, eşya, malzeme, evrak konulan yer, depo.
Örnek: Burda benim malım var. Bu mahzende malım var
Tutunacak dalım var
Sandalım var salım var
Yanakları balım var
Yanakları alım var
Bu konuda çalım var
Benim berrak hâlım var
Kiradayım erenler
Zannetmeyin yalım var

Meram: İstek, gaye
Örnek: Benim meramımı sen bilemezsin, ağlarsam gözyaşımı silemezsin; benimle beraber gülemezsin.

Sinan: Mızrak
Örnek: Şu kalbime batan sinandı
Şu gönlümde yatan sinandı
Sol yanımda yatan sinandı
Ne ben ona ne o bana inandı
Oysa canımız yanandı
Adımızı düşman hep anandı
Yağımıza ekmeğini banandı


Urba: Giysi, elbise, kalın giyecek.
Örnek: Şurdan urba alın giyecek
Yoksa düşman bu işin kaymağın balın yiyecek

Yakuphan Kılınç

Kara Kara Düşünürüm

Yarınlar hüsn-ü zan değil,
Karanlıktır, inan değil.
Kalbe batan sinan değil,
Kara kara düşünürüm!

Ne mahzen var ne, gelirim
Meramımı hep bilirim;
Sürünerekten ölürüm;
Ben her ara düşünürüm!

Sırtımda var iki urba,
Düşünceyle dolar torba;
Şükür! Kaynar hergün çorba,
Yarın çare düşünürüm!

Şeref aramam, firarda;
Bu yüzden cebim zararda.
Bela oldu; geldi, zorba!
Sıra, kira düşünürüm!

Yakuphan der; kaldım yaya!
Ellerse gidiyor ay'a.
Umutlara çaldım maya,
Hayal, para düşünürüm!

Yakuphan Kılınç

Utansın
Zehirlemiş damardaki kanını
Sürüyle doldurmuş dört bir yanını
Düşmanıma siper etmiş canını
Evimin üstünde kopan utansın

Liderleri başlattı ilk savaşı
Kazanamaz oldum ekmek lavaşı
Benimle sürüyor daim uğraşı
Şeytanın yoluna sapan utansın

Herkesle arama fitne koydular
Kuşatıp her yeri kazıp oydular
Soydular Allah'ım bizi soydular
Gidip kör şeytana tapan utansın

Yakuphan diyor ki hâlim perişan
Hep uzaktan kumandalı görüşen
Gün yüzü görmesin hakkım bölüşen
Bize kötülüğü yapan utansın
Yakuphan Kılınç

Değerli kardeşim Güzel şiirinizi kutlar, sağlık ve sıhhat dilerim, evde kalın...
Selam ve saygılarımla

Dürzü ne demek?
Kötü insanlara, kötü niyetli insanlara söylenen bir söz. Yakuphan Kılınç