Yine gün akşam oldu, yürüyorum sahilde.
Dalgalar coştu yine, hırçın ben gibi, deniz.
Kapkaranlık gökyüzü, hani mehtap nerede.
İçerim kan ağlıyor, dertle yüklü sinemiz.

Karardı yine bahtım gibi, sensiz bir gecem.
Uçmuyor martılar, sükun verirdi izlesem.
Mecnun gibi zamansız, susuz çöllerde gezsem.
Bulurmuyum ey kayıp sevgilim, nerdesin sen.

Bırakıp gittin, beni karanlığa terkettin.
Beni ısıtan, aydılatan sen; güneşimdin.
İnandım sana, çok sevdiğini söylemiştin.
Neden sevgilim? Neden beni bırakıp gittin?

Dön de bir bak arkana, bıraktığın enkaza.
Kendinle gurur duy, bakıp ta gözyaşlarıma.
Yüreğimde açtığın, o derin yaralara.
Bak da mutlu ol, beni düşürdüğün duruma.

Benim günahım ölesiye sevmekmiş meğer.
Öderim cezamı; seni sevmek suçsa eğer.
Anladım; sevmedin, hiç vermedin bana değer.
Çok geç artık, karasevdan beni zebun eder.

TURANİ’nin aşkı karşılıksızsa, neylesin.
Bu yaralı kalp sıkışmış içinde, ten kafesin.
Ölürsem; sakın gözlerine hüzün çökmesin.
Bil ki sevgilim; seni ben ölesiye sevdim.
-------------------------TURANİ-----