Neden kadınlar aldatılırlar,
Neden eşlerinin baskısı altındalar,
Mutlu giden yuva da ne arıyoruz,
Neyi merak ediyoruz, haram olanı,
Onlarda olan senin helâlında yok mu ki,
Erkek yapar, bilir, neden hep haklıyız.

Biz yapınca erkek oluyoruz,
Kadın yapınca, kızıyor boşuyoruz.
Kadın mutlu olduğu yuvasını bozar mı?
Neden, yuvasını bozmak istesin ki.

Her türlü zorlukları yaşayan,
Yemeğini, çamaşırını, temizliğini yapan,
En ufak aksamada bağırıp, hakaret eden,
Biz meşhur erkekler değil miyiz?
Her taraf güllük gülistanlık, aldatan da biziz.

Koynumuza aldığımızda, fıstık gibi,
Jilet gibi ütülü pantolonlarla artist gibiyiz,
Bugün arkadaşlarla içeceğiz, bekleme,
Zevki sefayı sürdüren biz,
Bekleyen zavallı eşlerimiz.

Sen kimsin be erkek adam, oda eşin,
İşin zorluğu, çocuk doğurma, bakma onda,
Evin ağası elinde sigarası, keyfi âlemde,
Dayak atarız, emirler veririz,
Dışarıda erkek adamız.

Ya kardeşim,
Biz ne biçim yaratıklarız,
Neden saygılı olmayız.

Oda insan, Gül, Karanfil, her biri çiçek,
Demezler mi Cennet analarının altındadır,
Hani bir evi dişi kuş yapardı,
O senin eşin değil mi?
Onun da mutlu yaşamaya,
Seninle hakkı yok mu?
El ele, kol kola olsak,
Koklasak, şımartsak,
Hayır, efendim hayır,
Bence evin efendisi, hanfendisi,
Hanım ağası, sultanı, kraliçeleri onlar,
Evet, beyefendi, erkek adam, bizler,
İşte o kadınlar bizleri adam yaptılar,
Bizlerle bir bütünler,
Onlar evin efendisiler..

Sami Arlan..