O gün son günüm olsun
Senden ayrıldığım ve emrine amadenilikden çıktığım gün
Kefenlensin tenim
Kimsesizler yurduna gömülsün fani bedenim
Anılmasın adım beni tanıyanların arasında
Unutulayım bin yıl evvel yaşamış bir kul gibi
Gelen olmasın kabrimin başına
Olursa da rastgele olsun

Sevgi hasret ve gözyaşı
Kim taşıyabilir böyle duygulu bir başı
Müptela oldun mu bırakırsın ekmeği aşı
Geçersin zahirden
Aslında bu her şeyin başlangıcı
Kaplamıştır ruhunu kalbini büyük bir sancı
Yanıyorsundur içten içe
Taşıyorsundur başında lavdan bir tacı

Dökülür belki mısralara
Gelirse diline ve kaleme
Aktarmak için olmalıdır biraz allame
Halini belki senin gibi olanlar anlar
Bu halden mahrumlar geçer senle dalgalar
Öyle ya insa bu
İşine geldi mi evet der, işine gelmezse kaypaklar

Sonra yükselerek ulaşırsın belki yücelere
Kalmaz orada akıl, beden, can, ten
Kapanmak gelir içinden secdelere
Olursun yanıp kül olup biten

Ali karakaya