Kırmadım kimsenin gül hatırını
Kır demeyin bana kıramam gardaş
Hatası var ise vurmam yüzüne
Vur demeyin bana vuramam gardaş

Kırık gönülleri dermeyenleri
Dostun meclisine girmeyenleri
Mutluyken kimseyi görmeyenleri
Gör demeyin bana göremem gardaş

Allah selamını almayanlara
Sevgiyi saygıyı bilmeyenlere
Zor günde yanıma gelmeyenlere
Var demeyin bana varamam gardaş

Sırtımdan vuranı tutun getirin
Hesabı olmalı her bir satırın
Bana zulmedenin gidip hatırın
Sor demeyin bana soramam gardaş

Kimi mıha vurur kimi nalına
Bakmam dostun servetine malına
Arsızın hırsızın varıp koluna
Gir demeyin bana giremem gardaş

Gücü bitip tek başına kalmışsa
Beni yaralayan yara almışsa
Utanmadan birde çıkıp gelmişse
Sar demeyin bana saramam gardaş

Kırmış ise kanadını kolunu
Soldurmuşsa bagında ki gülünü
Vicdansız zâlim’e gidip elini
Ver demeyin bana veremem gardaş

Zor zoruna bir gönüle girilmez
Duygular ölmüşse daha dirilmez
Böyle günde mutlu hayal kurulmaz
Kur demeyin bana kuramam gardaş

O dalı kırarım hatâ daldaysa
Kötü demem düşman iyi haldaysa
Büyük izi sürmem yanlış yoldaysa
Sür demeyin bana süremem gardaş

KUL HIZIR’ım takma canın sağola
Mevlam sebep vermiş hep kul kula
Yolum Türk İslamdır ben çıktım yola
Dur demeyin bana duramam gardaş
Dur demeyin bana duramam gardaş

Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)