Yağmuru dileyen kuru toprağım.
Sen gözyaşına bulutları sığdır da gel.
Öyle bir gel ki;
Alev alev düşsende dudaklarıma .
Kana kana içeyim seni .
Öyle bir gel ki :
Çocuğun anasını emdiği gibi
Toprağım nemli bulutları delicesine emsin.

Ben,
Güneşini yitirmiş son kardelenim.
Sen avuçlarına güneşi al da gel.
Öyle bir gel ki ;
Tenimde asırlık buzlar erisin.
Öyle bir gel ki ;
Dallarım hep gülüşlerinde filizlensin.

Ben,
Baharını yitirmiş tomurcuğum.
Sen gülüşlerine baharı giydir de gel.
Öyle bir gel ki;
Üşüyen dallarım mutluluklara saçılsın.
Öyle bir gel ki ;
Adın hep baharlarla anılsın.

Ben,
Gözyaşını yüreğine hapsetmiş çocuğum.
Sen gökkuşagını gözlerine giydir de gel.
Öyle bir gel ki ;
Suskun gökyüzüm gülüşlerinle şenlensin.
Öyle bir gel ki ;
Kurumuş gülüm sevdanla renklensin.

Ben,
Yıldızlarını kaybetmiş geceyim.
Sen saçlarına ısıkları taçlandır da gel.
Öyle bir gel ki ;
Karanlığım gülüşlerinle hep aydınlansın.
Öyle bir gel ki ;
Acılarım hep sevdanda parçalansın.

Ben,
Çile hamurunda yoğrulmuş yorgun adamım.
Sen yüreğine ölümsüz sevdanı al da gel.
Öyle bir gel ki ;
Her nefesini kendime ömür bileyim.
Öyle bir gel ki ;
Avuçlarından mutluluğun şerbetini içeyim.

-- 2006 ---

İsmail Sarıgene