Ol canın hulkuma geldiği zaman,
Azrail görünür sana ey insan,
Ruhun bedenden ayrılırken can,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Çekilir ruhun bedenden yukarı,
Canın yanar su istersin devamlı,
Doruğa ulaşır ölüm acısı,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Yayılır bedene türlü acılar,
Garip insan Haktan yardım arzular,
Azrail bir anda seni karşılar,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Gamlanır dert tasa artar şiddeti,
Karşındadır Azrailin çehresi,
Ya cehennem ya da cennet bahçesi,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Tam çıkarken ruh cesetten dışarı,
Ölür nefsin zillet olur durağı,
Bir müjde beklersin Haktan devamlı,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



İlahi bir ses gelir sonra Haktan,
Sevin der Allahın uykudan uyan,
Cennettir ya cehennem evin insan,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Erersin felaha ya da helake,
Kararsızdır kalbin başlar telaşe,
Ne kadar kaçsan da boştur nafile,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.



Dünyadan ümitler kesilir anda,
Hüdayi der Rabbim koymasın darda,
Habibin Üstadım olsun yanımda,
Ne kadar acıdır ölüm sancısı.


25.12.2019//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN