Ana baba başta, evin direği
Onlar yoksa çöker, çatısı elbet
Dayanamaz buna, evlâd yüreği
Özlemleri yakar, hep ilelebet.

Güler aldırmaz dı, her çile derde
Surat asmaz çekerdi, üstüne perde
Avutur du bizi, gülerdi her yerde
Sarar sarmalar dı, şeker muhabbet.

Bize ve aleme, neşe saçar dı
Helal yedirir, haramdan kaçardı
Üzerimize bin, kanat açardı
Yüreği dili bir, latif hoş sohbet.

Cami önlerinde, fakir gözlerdi
Kimseye göstermez, verir gizlerdi
Ecdadını takip, eder izlerdi
Uzaklarda durmaz, sıkar bu gurbet.

Hastayım diyerek, bir gece yattı
Çıkmadı sabaha, ölümü tattı
Bu nasıl illet’ti, gelipte çattı
Faydasız ilaçlar, bitti o heybet.

Her fani ölecek, dikilir başa
Yağmur eşlik etti, gözdeki yaşa
"Fatiha" yazıldı, başdaki taşa
Dayanılmaz acı, sondur akıbet.

Kul Ahmed-i çeker, hep hasretini
Dolduramaz eller, ulvi yerini
Bitirdin dünyada, son günlerini
Öldü Anam babam, yıkıldı mabet.

Ahmet Ali Canbaz 10.11.2019