Kâhta’nın düzünde oy acı bir yel esiyor,
Gizli gizli akıyor yüreğime gözyaşım…
Ayaz olmuş acılar jilet gibi kesiyor,
Ellerimden tutmuyor artık canım kandaşım…

On dokuz Eylül günü aldık kara haberi,
Kan deryası toprağa kazdık güle makberi,
Kaydı gitti yıldızım hanemizin rehberi,
Zalime eğilmedi acıdan düştü başım…

Mutluluk sarsın dedin doğan günün tanını,
Güzel düşler uğruna verdin tatlı canını,
Yirmi bir yaşındaydın Dünya duydu şanını,
Mehmet için ağladı her gün toprağım taşım…

Her yıldız kaydığında ağlar halime mehtap,
Sensizlik kör bir kuyu sensizlik azgın girdap,
Hayat bize cendere ömür zulümden bitap,
Kara bulutlar çöktü ağıya döndü aşım…

Cantekin der; yiğidim can evinden vurulduk,
Alevi arşa çıkmış kor ateşte kavrulduk,
Zulmün yeli sert esti dört diyara savrulduk,
Seni yürekte taşır bu güne dek her yaşım…