Anlımda’ki yazı kömürden kara
Bilmem iyi olur’mu gönlümde yara
Böldüm hasretimi uzun yıllara
Beni aramayın beni sormayın
Sevdiklerinizi asla kırmayın

Gurbet pınarından çok sular içtim
Sevdiklerim için her şeyden geçtim
Riyadan gıybetten daima kaçtım
Beni aramayın beni sormayın
Sevdiklerinizi asla kırmayın

Dilim söylese’de inanmaz yürek
Ruhumu sarıyor tatlı bir merak
Sarardı yaprağım toprağım çorak
Beni aramayın beni sormayın
Sevdiklerinizi asla kırmayın

Kendimedir zararım kimseye olmaz
Bu dünya fanidir bize’de kalmaz
Dost dediğin dostun arkadan vurmaz
Beni aramayın beni sormayın
Sevdiklerinizi asla kırmayın

Mehmet Dağal dostlarımı çok sevdim
Ekmeğim aşımı suyumu böldüm
Çileli ömrümün sonuna geldim
Beni aramayın beni sormayın
Sevdiklerinizi asla kırmayın
Mehmet Dağal Pamukkale / Denizli