Hava yağışlıydı soğuktu
Mevsim sonbahardı
Ağaçların sararmış
Yaprakları dökülüyordu

Rüzgarda
Caddeler sokaklar boştu
Kimse yoktu etrafımda
Yapayalnız tek başıma

Terk edilmiş gibiydim dünyada
Zaman su gibi akıp gidiyordu
Kader yavaş yavaş
Ağlarını örüyordu

Biraz üzgündüm
Biraz da korkuyordum hayattan
Sanki içimden
Bir şeyler kopuyordu

Haberi duyduğumda
Dünyam bir anda karardı
O çok hastaydı
Çaresi olmayan

Bir hastalıktı bu
Korkunun ecele faydası yoktu
Artık olanlar olmuştu
Kader son noktayıda
koymuştu

Her şeyi içime atıp
onunla sevgimi paylaştım
Seni çok ama
çok sevdim

Sana bu sevginin
Bedelini ödeyemedim
Her günüm
Acı ve keder içinde geçti

Her gün ona
Dualar ediyor
Sağlık ve mutluluğun
Onu bulmasını istiyordum

Şimdi gözyaşlarım
Daha farklı akıyordu
Ağlıyordum
Kaderime içten içe