Haneler gül açmıyor, açanlar bile pişman
Karı koca geçimsiz, evlerde yaşar düşman
Çocuk derste dalıyor, öğretmen buna şaşkın
Hakaretler diz boyu, eş eşe demez aşkım

Çocuklar garip garip, bakar ana babaya
Nereden geldim derler, bu huzursuz yuvaya
Daha sonra çocuklar, başkasına imrenir
Bu evde durmasam der, dışarıda dinlenir

Çocuklar sa dışarda kurda, kuşa yem olur
Esrar katılmış çayda, ıslatılır dem olur
Bazen para misali, çocuğu kullanırlar
Giyim kuşam şahane, allanıp pullanırlar

Bu böyle olmaz desen, boşanır hemen senden
Bir şeyler anlatırsan, yok derler senin dengen
Her şey varlığa bağlı, insanın önemi yok
Biraz nasihat etsen , sinene saplanır ok

Tehditler se uçuşur, çocuklar olmasa der
Yatak zaten ayrılmış, yemeği hep ayrı yer
Telefonla evliler, hep onunla yatılır
Araya giremezsin, hemen tavır yapılır

Ziyarete gidilmez, onlarda gelir diye
Yine de işler bitmez, bilmem ki bunlar niye
Işıklar yanacak hep, dokunma! der düğmeye
Yürekler karanlıkta, ışık arar görmeye

Alınan gıdaların, çoğu çöpe atılır
Kalanlar yapılsa da, aşa zehir katılır
Patlamaya müsait, dokunursan patlarlar
Evler Darma dağınık, paçaları toplarlar

Saygı duymaz eşine, geçmişini tepeler
Kulaklar delik ama, tenekeden küpeler
Geçmişini görmeyen, geleceğin görür mü?
Eşe saygı duymayan, eşi ile yürür mü?

Derler ya büyükler hep, bir yastıkta yaşlanın
Eşiniz ne severse, sizde ondan hoşlanın
Bırak sen hoşlanmayı, tabak, çanak ayrıldı
Değerler Darma dağın, dört bir yana savruldu

Bu gün eder hakaret, yarın yine bal bıçak
Elektrik kesilir, nerede bilmen kaçak
Ben nasılsa yaşarım, ölsen de görsem derler
Aslanın ağzında ki, rızkını sensiz yerler

Gidişin olsun derler, dönüşün se olmasın
İşlerin rast gelmesin, gönlün huzur bulmasın
İntizar’a sığınır, huzura katkı yapmaz
İnadında direnir, huzurlu bir gün yatmaz

Dışarda canım, balım, sunar buket çiçekler
Akşam eve gelince, ortadadır gerçekler
Huzur ver huzurlu ol, davranma sen yapmacık
Buğdayın boyu uzun, geçemez onu arpacık

Kendin kendi yuvanı, çalma sen taştan taşa
Bu ömür zaten kıza, mutlu ol mutlu yaşa
Eğer sen çok deriliysen, ölüm zaten ayırır
Haklı olan kulunu, Allah zaten kayırır

Niğmetullah yazarsın, gördün mü bu evleri
Nereden tanıyorsun, hanımlarla beyleri
Huzur olmayan yerde, olur mu hiç bereket
Herkes kendi başına, bırak etsin hareket
24.19.2019

Şair yazar Niğmetullah Şentürk Niğde