Adı Nurcan
Komşumuzun kızı
Ve ben onu çok seviyorum
Saçlarını kısaya kestirdiğinde
Daha yeni otogar bile
Yapılmamıştı Denizli’ye
Kaçaktır onun duyguları
Tek dal sigarası gibi
Balkonda saklanır tüm hayalleri
Bunu bir ben
Birde her dokunduğunda
Tüm kokusuyla
Onu ele veren
Fesleğen çiçeği bilirdi.
Adı Nurcan
Mahallemizin güzeli
Çok sevmiştim seni
Bir defasında saçlarını
Geceye boyatmıştı
Ne çok yakışmıştı
Kimler kıskanmadı ki
En çokta güneş
Hiç batmak istememişti o gün.
Adı Nurcan
Komşunuzun kızı
Çok sevmiştim seni
O zamanlar 32 numaralı
Otobüs geçerdi mahallemizden
Ki sırf Nurcan biniyor diye
Severdim o otobüsü
Ezbere bilirdim bekleyişlerini
Düğünüm olurdu tüm dönüşleri.
Adı Nurcan
Mahallemizin güzeli
Çok sevmiştim seni
Dudaklarında ruj
Kırmızı bir gülümse
Kaplardı tüm mahalleyi
Topuklu ayakkabısı
Kaldırımlara değil
O minik kalbime dokunur
Çırpınırdım kuş gibi.
Adı Nurcan
Komşunuzun kızı
Ve gidişini Anımsıyorum şimdi
Saçların uzamıştı
Hayalleri gibi
Yeni otogardan
Yeni yaşantılara gitmişti.
Ah! Be Nurcan
Çok Sevmiştim seni