Ali kim duyar seni
bakmaya kıyamazken gözlerine
kulaklar sagır , gözler kör
sonbahar yaprakları gibi dökülür bedenin
Bir düşsün gönlüme
Uzaklarda ,
Onun sesini duyamaz
nefesinde ısınamazsın
Sil gözlerinin yaşını
Egme önüne o başını
dört bir yanında bahar
Gözlerinde fırtına, boran
Dudaklarında iki kelime
kaldırımlar dar , yollar kısa
herşey dar gelir ömrüne
nereye baksan o sendeki , seni
Eski aynalarda bulamazsın ,Göremezsin
Ömür sermayen nedir ki senin
bu serden geçen tavrın da ne
ayakta durmakta zorlanan
O hastalıklı halin ile
Bu isyanın kime ?
adım adım gidersin bu köhne handan
bir fidan kalır hanın kapıları ardında
mırıldanırsın Elveda diye
Kim duyar sesini Ondan başka
Gafil olma Ey gönül bak geçiyor
işte bir ömür


İbrahimoğlu Ali