2389 SREBRENİTSA

Bosna Sırp savaşında vahşetten büyük payı…
İstemese de yine aldı Srebrenitsa.
Bu diyara dalmadan sırtlan, çakal, kurt,ayı
Hayat sende kaymak ve baldı Srebrenitsa.

Ah, keder acı hüzün sana ulansın diye !
Gülen neşeli gözler yaşla sulansın diye !
Avrupa’nın göbeği kana bulansın diye…
Yamyamlar yine tam tam çaldı Srebrenitsa.

On bir temmuz doksan beş sıcacık bir yaz günü…
Kuzu postunda katil aratıyordu dünü.
Soy kırımla duyuldu Ratko Miladic ünü…
Tam sekiz bin can yere daldı Srebrenitsa.

İnsanlık denilen şey o gün sende yıkıldı !
Bebeklerin kalbine kör kurşunlar sıkıldı !
Kan dökme yarışının zirvesine çıkıldı…
Durum içler acısı haldı Srebrenitsa.

Gözleri bir birine bakışıp kırpan vardı !
Mü’min ağaçtan dalı boşuna çırpan vardı !
Başı bedenden alan vahşi bir tırpan vardı…
Öcün alınamadı kaldı Srebrenitsa.

Bm askeri diye Bosnalı medet umdu…
Tam dört yüz Hollandalı bu dehşete göz yumdu.
Ahlar göğe çıkarken bedenler yere tumdu…
Figanını ta arşa saldı Srebrenitsa.

Potoçari’nin dili olsa da dese bize…
Nicesi kayıp halâ rastlanılmadı ize.
Dua eder şehitler garip Cumali size...
Kan rengine boyanan şaldı Srebrenitsa.