Gönül merhemleri siteme döndü,
Eritti sevgimi hicran çarkları..

Gurbet ele attı hasretlerimi,
Baykuşlara mekan oldu barkları...

Kurudu; çöllere döndü vahalar,
Göz yaşına sebil oldu arkları...

Alnına çiçekler, buseler koydum,
Yine hicran oldu gönül takları...

Siyah gecelerden gündüzler doğar,
Bir örtün üstüme hür şafakları...

Leyla ’nın mecnuna veda ettiği,
Terk edin sancılı kör afakları...

Siyahlar tüllensin; silinsin artık,
Örtün tabutuma tülden akları...

Sinemi delmedi hicran ateşi,
Kevgire çevirdi kirpik okları...

Bu dünya bir heves ,bir anlık nefes,
Bitmez bal deryası sanır çokları...

Hani Süleymanlar hani Karun ’lar
Yerinde yeller var;bitmiş tahtları...

Dünya hırsımı.? Dipsiz bir derya,
Şimdi fanilikte inler bahtları...

Musa DOĞRUER(Teslimi)
18 MART 2016