TANRIM BİZİ BAĞIŞLA

Birgün;
Kafam dumanlanmış,
Yine, şarabım tükenmiş.

Benki;
Bende değilmişim,
Şarap diye, balı çekmişim.

Ufak; ufak uçuşurken,
Bulutlara ulaşmışım.

Tanımadık bir adamı,
Onyedi, yerinden şişlemişim.

Kolay değil be usta;
On bir yıl geçti, mapusta.

Ne annam var;
Nede babam,
Koca şehir, İstanbul’da.

Daha;
Çocuktum, çocuk
Kaçıp geldim, buralara.

Düştüm bir karanlığa,
Yürüyorum yanlışlığa.

Sirkeci’de; Kumkapı’da,
Beyoğlu’nda, Topkapı ’da.

Acılarım;
Okka, okka
Mutluluk, acı hatıra.

Tiner’den;
Neften başka, 
Kim kaldı’ki ? ,
Sırdaş ola..

Ne annam var;
Nede babam,
Koca şehir, İstanbul’da.

Kimler;
Can, can vermedi’ki,
Karanlık, köprü altın’da.

Suçlu;
Biz değiliz,
Onlar, onlar, onlaaar...!

Tanrım, onlarrr. !!

Tanrım;
Tanrım, bizi bağışla. .!!

Bizi, bağışla tanrım. .!

Ne annam var’dı;
Nede babam,
Koca şehir, İstanbul’da.

Tanrım;
Bizi, bağışla tanrım. .!




Bilent ATALAY 
05/03/1996
İstanbul