5
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
739
Okunma
MART SONUYDU
Sanki; Gök delindi
Tufan koptu,
Devrilen, devrilmiş
Savrulan, savrulmuştu.
Sanıldı ki;
Bütün sevdaları,
Yağmur aldı götürdü.
Güneş;
Yukarıdan, baka kaldı.
Belli ki;
Tarla fareleri,
Kökleri söktü.
Kim bilir...!
Toprak ana,
Kabullenmedi.
Özgür kuşlar;
Kanat gerdiler,
Sele vermediler,
Sevdaları.
Çobanı görmedim;
Kavalı, ağaca asılıydı.
Sürü;
Çobana ağlıyordu.
Kavalını,
Rüzgar üflüyordu.
Gökkuşağı;
Olup bitene,
Renk soluyordu.
Deli dolu Yağmur;
Çobanın sevdasınıda,
Söküyordu.
Gökkuşağı;
Sürüklenen sevdalara,
Selam duruyordu.
Biliyordu;
Martın sonu, Bahardı.
Bilent Atalay
02/06/2019
Bursa
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz