’’SOMADA HAYATINI KAYBEDEN KÖMÜR İŞÇİLERİNİN UNUTULMAZ ANISINA’’

Bir ömür adadı geçim derdine,
Yüzünde bir nurdur kömür karası...

Işıl ışıl sevgi ,bir bütün yürek,
Yavruları için geçim parası...

Sıcacık bir somun,bir kutlu sevgi,
Bitmeyen tatlı dert geçim sırası...

Mihnetin zehrini kaldırmaz gönül,
Muhtaç olmak kanlı yürek yarası...

Dinlenmek mezarda ,belki hayalde,
Gönül dinletinin yeri neresi...

Bir yuva arzusu ; mutlu ve huzur,
İnsanın canını canca veresi...

Alın terlerinde ışıldar sevgi,
Biri vatan, biri anne, geçim çaresi...

Bilekler yorulmaz ,dizler yorulmaz,
Çaresiz onulmaz yürek yarası...

Her sabah bin dua ,bin bir yakarış,
Takdir tamam amma ; tedbir belası...

Hasret sadece toprakta değil,
Gönüller içredir; gönül sılası...

Anne şefkatidir ,yar sevgisidir,
Gönlümü koyduğum huzur kalası...

Her akşam kavurur bir kanlı hasret,
Yavrularım kollarımda olası...

Mehmet kundak ’tadır tanımaz beni,
Gözlerinde kor hasret fırtınası...

Esma doğmadı ; ben veda derken
Hem kardeş,hem baba oldu anası,..

Makberim sadece bir yığın toprak,
Ruhumun ilacı mümin duası...

Kazmalarımızı yıkayan terler,
Yurdun yarınına ekmek parası...

Takdire boynumuz kıldan incedir,
Her huzurun önü tedbir kalası...

Musa DOĞRUER.(Teslimi)
15.05.2014