1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
667
Okunma
Her gece susmayı öğrendik
Kurbağalar konuştu bizim yerimize
Yuvarlanan kar yığınlarına direndik
Terledi yüreğimiz
Üşüdü tenimiz....
Oysa...
hep şarkılar söyledik
Kibri’nin dikenleri acıtmadı bizi
Dost bildiğimizlerin açıttıgı kadar.
Bulutların tepeleri sevdiğini bilmeden
Katre Katre ötesinde ellerimiz
Gidiyoruz..
Sevdiğim diyemeden.
Gidiyoruz...
Binlerce güzelliğin içinde
İçimizi ısıtacak tek bir yürek
Bize kanatlarını çırpsaydı
Bakmazdık aynayalara
Baktığımız yere bırakırdık gözlerimizi
Gülümsememizi.
İzlerimizi
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.