Dağlar ak yorganı attı kaldırdı
Suların çağlayıp akma zamanı
Baharın vaktini cemre bildirdi
Geldi seyran edip bakma zamanı

Dolandı baharın adı dillere
Sarıçiğdem mesken kurdu bellere
Su yürüdü ağaçlara dalara
Şimdi şekil verip bükme zamanı

Vaktinde toprağa düşen tohumun
Kışın çilesinde pişen tohumun
Isınan toprakta şişen tohumun
Çimlenip meydana çıkma zamanı

Yamaca sis çöküp yağmur çilerken
Kışın izlerini yerden silerken
Ağıllarda koyun kuzu melerken
Göçü yaylalara çekme zamanı

Kış uykusu bitti uyandı doğa
Can geldi ovaya bozkıra dağa
Gayrı fidanları bahçeye bağa
Alıp birer birer dikme zamanı

Her şey ikramıdır bize Hüdanın
Kıymetini bilip idrak edenin
Bahçeye diktiği taze fidanın
Dibine can suyu dökme zamanı

Tembellik edenin durumu vahim
Bahara erince artar iştahım
Toprağı sürüp de her türlü tohum
Tevekkül ederek ekme zamanı

Ey narin çiçekler sefa geldiniz
Sümbül gül menekşe karanfil nergiz
Papatya gelincik lalelerimiz
Ayrı güzellikte kokma zamanı


Dileğim odur ki yunup arının
İnsanın yaptığı baldan korunun
İntikam alması yakın arının
Bulup vızııl vızıl sokma zamanı

Avcı uğramayan güvenli yerde
Kengerli kekikli kevenli yerde
Yalçın kayalarda ormanda kırda
Ürkek ceylanların sekme zamanı

Ata sporumuz güreş şahane
Maksat birlik olmak güreş bahane
Pehlivanlar teşrif etti meydane
Birinin birini yıkma zamanı

Şener’im gönül’e gelmeli bahar
Dört mevsim gönülde olmalı bahar
Kin kibir nefreti silmeli bahar
Sevgi meşalesi yakma zamanı
AHMET ŞENER