![]() Bir son yazıyorumYokluğun damla damla düşerken Gözlerimde yaş Adı sevda baştan sona Elveda yarım bıraktığım rüya Son gözyaşımın pususunda nöbet tutan Bitip tükenmeyen koca bir hasret Gözlerimde damla damla düşen Sen üzülme canım Ne kağıt olsun ne de kalem Bir son yazıyorum Hasret ateşinde yandığım seni yazdım sayfa sayfa şiirlere Can mı kaldı seveceğim günlere Söyleyecek söz kalmadı siğmiyor artık dizelere Olur ya bir gün anılar canlanırsa gözlerinde Yağmur olur düşer göz yaşlarım toprağına Bırak üzülmeyi Beş parmağın beşi bir değil Her insanda aynı değil Ben buyum huyum suyum Doğrulukdan geçer yolum Hiç kimseye olmaz zorum Seversem adam gibi sever Kollarında ölürüm Bu devirde Devran kötü dönüyor Sağ ayağımın sol ayağına güveni bile kalmadı Sağ gösterip sol vuruyor bazen hayat Hüzünlü şarkılarla avuttum acıları Hala ıslaklığı yüzümde hissediyorum Saklı kalıyor murekkep izli gözyaşlarım Sen üzülme canım Ne kağıt kaldı ne de kalem Bir son yazıyorum Anladım dudakların da ismimin olduğunu Nerden bileceksin hasretinle sararıp solduğumu Ömrümden ömür aldığını Sol yanımda sallanıp durduğunu Acılar içinde her gece öldüğümü Seni sevdiğimi En son ne zaman ağladığımı Nerden bileceksin Her gece hasretinle yaşlandığımı Gözyaşlarımla ıslattım tüm sayfaları Sen üzülme canım Ne kağıt olsun ne de kalem Bir son yazıyorum Boşver aldırma Kırılan kalem olsun Acısı bende kalsın İsterse canım alsın Yeter ki sen üzülme Ne kağıt olsun Ne de kalem Bir son yazıyorum Gözlerime soruyorum gözlerini Sen sevdasın Sen aşk sin Sen güneş sin Sen ay sin Dilerim mutluluk dört koldan sarsın Derdimin dermanı lokman’a kalsın Darılmasın bana gönlün kırılmasın bana kalbin Hiç solmasın yüzünde ki gonca gülün Kırılsın ellerim yazmasın varsın Yeter ki gözlerin gözlerimde olsun Sen üzülme canım Ne kağıt olsun ne de kalem Bir son yazıyorum Şiir_YARALI_34/AVUSTURYA |
Kutlarım.