Anladım boş boşuna üzüyorum kendimi
Ağzım dişim sıkarak, işte vazgeçiyorum
Bir hayırsız yüzünden eziyorum kendimi
Şu bendimi yıkarak, işte vazgeçiyorum

Hiç huzur vermeyecek, kalan onca hatıra
Ne mektuba sığacak, ne şiir ne satıra
Hayallere kesildi, cezası ve fatura
Bir kareye bakarak işte vazgeçiyorum

Tamir edilmez oldu, yıktığın gönül tahtım
İsyan etmem velakin kapkara gülmez bahtım
Dilerim mutlu olur, budur duam ve ahtım
Mecbur boyun bükerek, işte vazgeçiyorum

Ömrümün defterinden koparırken dünümü
Bitermiş her güzel şey, düşünmedim sonumu
Oysa gülüm diyerek, sarardın bu canımı
Sarı güller takarak , işte vazgeçiyorum.

Zor olacak bilsem de, taş basarım bağrıma
Yıllarca dil döktümde uymadın sen çağrıma
İlaç, merhem sürmesin eller yürek ağrıma
Ruhtan canı sökerek, işte vazgeçiyorum

Ne sevgim yetti sana ,ne tükendi fiyakan
Ağlattın beni gelmez bir yere iki yakan
Seni de vuracaklar kalbime kurşun sıkan
Mezar taşın dikerek , işte vazgeçiyorum

Haydi noktası kondu ,kocaman mazimizin
Gözlerin aydın olsun, tozu yok izimizin
Şiir yürek giderken sönen o közümüzün
Üstüne su dökerek, işte vazgeçiyorum

Sevda Doğan Karakaş