Ay saklanır bulutlar arkasına
Göstermez yüzünü
Sitem eder yıldızlara
Gecenin yalnızlığına dudak büker çok uzaklardan .

Her yer sessiz
Hiçbir hayat emaresi yok
Uzaklarda yanıp sönen bir ışık görünse de
Korkutuyor karanlıklar
Bir köşeye çökmüş titriyorum .

Gözlerim sabit bir noktaya bakıyor
Daralıyor içim
Yaşattıkların geliyor aklıma
Haksızlığı kabullenmiyor yüreğim .

O kadar kırgın ve üzgünüm ki
Yine de zarar gelsin istemem sana
Gözlerinden süzülen her damlada
İnan canımın içi
Nefessiz kalır boğulurum .

Aşkı geç buldum
Belki de hazır değildim yaşayacaklarıma
Öyle bir girdin ki yüreğime
Alfabeyi bile tersten öğrettin
Bir tek seni sevdim
Sana can dedim sevgili .

Ne olurdu yalan söylemeseydin
Kırmasaydın umutlarımı
Aşardım aradaki dağları bir kuş misali
Her sabah pencerene konardım
Uyandırırdım tatlı uykularından seni .

Tutsan ellerimden sevgiyle
Gözlerime baksan tek kelime etmeden
Unuturdum olumsuz herşeyi
Kara sevdaya dönerdi sevgimiz .

Hüznü kendi ellerimle boğar
Gözlerime mil çekerim
Senden başka birine bakmasın diye
Aşkı uzaklarda arama
Açık adresin olsun yüreğim

Güldüğünde dünyam güzelleşiyor
Çocuksu bir hal alıyor yüzün
Mutluluk çok uzak değil
Eğer istersek
İki dudak arasından daha yakın olur bize ...





Refik
08 . 02 . 2019
İstanbul