BEYAZ SAÇLARIM

Alıp cocukluktan bir iz getiren
Yollari andırır beyaz saçlarim
Derdinden kendini yiyip, bitiren
Kullari andırır beyaz saçlarım

Ekini yeşermez, kuraklik vurdu
Fidanlar kurudu, dikene durdu
Corak topraklarin daimi yurdu
Çölleri andırır beyaz saçlarim

Etten, kemiktendir, insandir aslım
Erdi tamamina fanilik faslım
Birazdan esecek rüzgâra teslim
Külleri andirir beyaz saçlarım

Bahçıvan dermemiş, bahçede kalmış
Dolu hırpalamış, kırağı çalmış
Mevsimi gecikmiş, renkleri solmuş
Gülleri andirir beyaz saçlarım

Karanlik özleyen, ışığa küsen
Uzerine yağmiş kar desen desen
Pencere kapatan, güneşi kesen
Tülleri andırır beyaz saçlarım

Kimse sıvazlamaz, geçmis modasi
Sanki Robenson’un ıssız adası
Sazımın üstünde hüzün nidasi
Telleri andırır beyaz saçlarım

Kaçkariyim dostlar hayatım çorba
Benliğim askıda eski bir urba
Her biri birinden çok daha zorba
Yılları andırır beyaz saçlarım

26.01.2019 Yalçın TEMİZ