Ne zaman düşlesem bizi
Yokluğunda ıslanmış gözlerle uyanıyorum
Seni göremeyince içim ürperiyor
Hesap soruyor içimdeki ses
Daha üzerimden atamadan pişmanlığımı .

Kaç zamandır rüyalarıma gelmiyorsun
İçimdeki çocuk can çekişmekte
Bu günün diğerlerinden farkı yok
Sen kopardın kıyameti gidişinle .

Nasıl hasretim o güzel yüzüne
Gözlerimden yaşlar eksik olmuyor
Seni ilk gördüğüm andayım şimdi
Yanaklarımdan süzülen damlalardı söyleyemediklerim .

Mutluluğun resmini çizmiyor kalemim
Bu kadar acı varken yüreğimde
Özlemek çok zor
Sarılamıyor dokunamıyorsa saçlarına ellerim .

Gün gelecek elbet bitecek bu hasret
Yorgunluğumuzu atacağız üzerimizden
Açılacak mutluluk kapıları birbir
Sen bende ben sende erirken .

An gelir aşk vurur insanı
Tatmadığın duyguları tadarsın
Bir çift gözde erir gidersin
Geceler söndürmez içindeki ateşi .

Söyle
Kavuşacağımız günler yakın mı bize
Yoksa hayal mi görüyoruz ikimizde
Aynı kadehten içilen
Yıllanmış şarap gibiydik seninle
Seni düşünürken alev alıyordu gözlerim .

İlk defa bu kadar çok
Korkuyorum!
Sevincime yenik düşer diye kalbim
Odamın duvarları sen kokuyor
Buruk bir şekilde uyanıyorum güne
Gitme kal desem
Seninle uyansam sabaha
Göğsünde dinlenip atsam yılların yorgunluğunu
Bizi düşlerken kapanacak inan gözlerim ...




Refik
07 . 01 . 2019
İstanbul