Öyle özledim ki seni
Gözyaşlarım durmaksızın akar
Kimseden gizleyemem
Herkes farkındadır sevdiğimim
Sesimin ne kadar suskun olduğunu
İçimin ne kadar yanar olduğunu
Anlamamak mümkün değil...

Gönül nerde olsam seni arzular
Gözlerim nerde olsam seni arar
Sana alışıpta özlemle yaşamak
O tatlı sözlerini unutmak
Mümkün değil mümkün değil dayanmak
İçin için ağlıyor özüm
Hasretinden tutuşuyor yüreğim
Buna dayanmak mümkün değil...

Telefonu bekler bekler dururum
Her telefon çalışında arayan sen sanırım
Heyecanla elime alırım
Sen değil başkasıdır arayan
Sinyal düşük yine çekmiyor telefon
Açmak istesem de ulaşamam
Aynı sesi duyarım
’’Şu an aradığınız kişiye ulaşılmıyor’’...

Sana öyle alışmışım öyle alışmışım ki
Sesini duymakta bana yeter
Yeter ki nefes alışını duyayım
Yaşadığını bileyim
Bende senin gücünle yaşayabileyim
Hayalinle teselli olayım
Seni kalbimde, ruhumda yanımda
Tüm benliğimde hissede bileyim...

Sen beni çok özlediğini söylüyorsun
Benim kadar mı bilmiyorum?
Ben kadar özlesen dayanamazsın
Rahatsız olursun hastalanırsın
Senin hasta olmana ben dayanamam
İçin için erir yanarım yanarım
Sonunda kül olur, savrulurum!