Şimdi devr-i acayip, hemen geçiyor zaman
Yıllar oldu gün gibi, günler oldu sanki an

Uyuştu bu süratten biraz insanlığımız
Bin yıl yaşasın gayri benden uzakta yılan

Bebekler bombalansın, ihtiyarlar asılsın
Sıcak döşeğimizde bunlardır zevk-i seyran

Bize hiçbir şey olmaz, ne sap döner ne hesap
Bu gün karnım doysun da varsın yıkılsın devran

Boşvermiş üstatlara nasihat kar etmiyor
Ne desen makbul olmaz, alim olmuş her insan

Bir eser üretmek de marifet değil artık
Çağımın sanatları ney, darbuka, saz, keman

Bu durgun halimizi düşünüp sormak lazım
’Yatınız’ diyerek mi emretti bize Kur’an?

Bildiğim kadarıyla yazı kurtarmaz bizi
Altın harflerle yazsa kimliklerde ’Müslüman’

Silkinip doğrulmalı bu ağır miskinlikten
Nefret dahi iyidir hiçbir his duymamaktan

Kumda ayak izleri giderek fazlalaşır
Kalmış ise habersiz, fırtınalardan liman

Her işin evvelinde elbet vardır istemek
Ancak dilemek yetmez akmazsa damarda kan

Biçare, denemezsen bir cana can vermeyi
Bir ömür düşünsen de veremezsin cana can

Zekeriya YAMAN