Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
sanırım duyuyorum çocukluğunu durduğum yerin ne kadar da yeniymiş elbisesi o zamanlar baksanıza dirseklerine yaralar var kim bilir nerelere çarptı koşarken...
kollarını kavuşturma bana eğil kulağına bir şeyler söyleyeceğim en bilinmeyen dilde en anlaşılmaz duygularla hatta duygusuzca olmayan şeylerden bahsedeceğim sır saklamayı öğreteceğim sana tariflerde yer bulmayan en köklü sırları...
kim bilir nerede düşürdü göbek bağı kesildiğinden beri nefes almıyor...
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
nükleer başlık... şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
nükleer başlık... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.