Terk-i diyar eyledim vatanı yurdu
Çektigim çilelerden dertten usandım
Ömrümü gençligimi kemirdi durdu
Diyemedim derdimi elden usandım

Yanıyor cigerlerim sönmüyor közüm
Beyhude dolandım da gülmüyor yüzüm
Bu bendeki hasrete dayanmaz sazım
Dertli dertli çalmayan telden usandım

Azalmadı nedense çogaldi acım
Otuz beşe degmeden agardı saçım
Doktor bana kâr etmez yoktur ilacım
Namerde muhtaç eden kuldan usandım

Izdırap oldu bana geçen günlerim
Avutmuyor gönlümü giden dünlerim
Can gırtlaga dayandı çıkmaz inlerim
Düştüğüm bu perişan haldan usandım

Hep aglarım durmadan bilmem gülmeyi
Felek oyun eyledi taktı çelmeyi
En yakın dostlarımdan yedim silleyi
Güvendigim daglardan daldan usandım

Bir vefasız güzele gönül verdigim
Geceleri düşümde onu gördügüm
O yarin hayaliyle oldum kördüğüm
Sevdigini demeyen dilden usandım

Aydın İlhan diyor ki bak neler vardır
Kaderimin yazdıgı feryattır zârdır
Üzülme zararına dönersen kârdır
Vuslata götürmeyen yoldan usandım...

"Birfâni*
İlhan AYDIN