Daha önceleri bilmezdim ayrılığı
Hep yaşadım
Aklımda bir sürü yaşamışları var insanların
İnsanların yazgıları var.

İnsanların içlerinde bir sürü besleme,
Kimi biriktirir geçmişi
Bazıları yarına kin diker,
Kimi gözyaşı biriktirir,
Ağlayamazsam, ağlamaya fırsat bulamazsam
Diyen var mı?

İçerisinde insanların yeşeren türlü huyları
Kimi intihar eker, kimi sonrasını süsler
Hatta her güne bir isim bir rakam verilir.

Atılan her bir adım yas
Gün pencereden doğdu,
Bir öldü asi, ruh özgür
Yürek pranga, teninde onca deprem.

Aşkı
Şal köprücük kemiklerine değmiş
Bir sürü eğlence sana
Aşk ağladı.

Sonra her yer mintan
Beyazdan
Az sonra Cennetim
Döşeğimde coşku.

Bilinçaltında beslediğimiz korku
Zamanın durması,
Onu hareketsiz bırakan ruh halimiz
Biraz daha gayret
Ölüler ezan bekler.

Gül dikmeli zamana
Aşk ağlasın
Yas tutsun ki karanlık,
Kimseler görmesin, her canlının sonu ayrılık
Açın kalplerinizi susmayın.

Yas erken yatar, çünkü gebedir
Yeni gün doğacak, karnı burnunda aldatı
Ölümde var kimse sorgulanmasın aşk tan yana.

Ey cemaat, kürekleri çekende sensin
Kazmayı sallayanda, çığıran kim.

Bir şarkı söyler kadın, hep aynı nakarat
Kimse anlamaz
Oysa koca bir resim hayat..

Sami Arlan..