Bu bir vasiyetnamedir, okuyan böyle bilsin,
Çünkü, bir adım atacak dahi gücüm kalmadı.
Dost, düşman ismimi hafsalarından silsin,
Çünkü yapacak tek bir işim kalmadı.

Ben çocukluk yaşamadım, hep dava güttüm.
Büyük büyük adamların peşlerinden gittim.
Belki böyle yapa yapa kendiliğimden yittim.
Nerede sorun olursa o an orada bittim.

Bu bir vasiyetnamedir okuyan böyle bilsin,
Çünkü, yazmaktan başka çarem kalmadı.
Benle derdi olanlar şimdi rahat etsin.
Çünkü, karşılarına duracak adam kalmadı.

Hiç uzunca düşünmedim alırken karar,
Oysa millet binlerce kaynak tarar,
Beni her kararda bir heyecan sarar,
İstemedim hiçbir işten bu ana dek yarar.

Bu bir vasiyetnamedir, okuyan böyle bilsin.
Çünkü, biletim hazır ve az bir zaman kaldı.
Bana sözü olanlar gecikmeden söylesin.
Çünkü, hiç olmama çok çok az kaldı.

Buradan ilan ediyorum, böyle olsun istemedim,
Hiçbir zaman geleceğimi kendi elimle çizemedim,
Bu kadar kederi inanın ben de dilemedim.
Kendime bu kadar zarar vereceğimi bilemedim.

Bu bir vasiyetnamedir, okuyan böyle bilsin,
Çünkü ben Oku’maktan başka meziyet sevemedim,
Bana, kötü bakanlar gözlerini çevirsin,
Çünkü ben bu bakışları hak etmedim.

Tek bir yol vardı, bu yola koyuldum,
Yoldan değil ama sırtımdaki yükten yoruldum,
Bu sebeptendir ki dokuz köyden kovuldum.
Sanki ıssız bir çöldeyim de soyuldum.

Bu bir vasiyetnamedir, okuyan bunu anlasın,
Çünkü; tek isteğim artık anlaşılmaktır.
Yaptıklarımın sebeplerini düşünüp kavrasın,
Çünkü; tek amacım yoldan çıkmamaktır.