BENİ GÜLÜMSEYEREK HATIRLA

Vazgeçmek kolay değildir başta
Ama mecbur kalıyor insan, zorlanıyor
Beni, seni unutmaya zorladığın gibi
Ama merak etme, başladım yavaştan
Uzaklaşıyorum artık, hatıralarından
Sana da bir kaç satır yazarım önce
Sonra defalarca okuduğum bir kitap gibi
Seni de rafa kaldırım, hatıraların arasına
Arada elbet seni hatırlar, özlerim belki
Raftan alır tozunu silerim, bir kaç satır okurum
Sonra sonunu hatırlar, tekrar yerine koyarım
Ve gittikçe daha az özlerim seni
Gittikçe başka kitaplar okurum, dindirim acını
Unuturum elbet belli bir zaman sonra
Artık olurda başka bir kitaplarda boğulurken
Denk gelirim belki sana, belki bir kaç gözyaşı
Ama artık üzülmem inan, gülümserim
Seni gülümseyerek hatırlarım artık
Herkesi hatırladığım gibi olursun
Sende beni hatırla arada, gülümseyerek
Beni hep gülümseyerek hatırla olur mu ?
Beni herkes say artık, herkes gör beni, kaçma
Beni hep, gülümseyerek hatırla...

Hüseyin TORUN