Hani benim çocukluğum...? nerede o zaman ki çocuklar,
Necati, hüsnü arif, haliller, selim ve ramazanlar,
Hepsi büyüdü şimdi, artık çoluk çocuğa karıştılar,
Sağa sola bakıp duruyorum, oysa hiç bir yerde yoklar,
Sessiz,sedasız, ve ıssız kalmış, köyümdeki bütün sokaklar.

Sülük toplardık, kuşlara kapanlar kurar, veya peşinden kovalar,
Oyunlarımız vardı bizim, haneler çemberler, vede beştaşlar,
Hani körebeler, bilyalar, sapanlar vardı, yok artık çelik çomaklar,
Şimdi ise kalmadı o bizim, tahtadan yaptığımız, kaydırak arabalar,
Zaten pley stayşın (play station) olmuş artık, bu zamanki bütün oyunlar !
......pley stayşın (play station) olmuş, artık bütün oyunlar.....

Bir başkaydı o zamanlar, benim çocukluğumun bayramları,
Yaşlıların, bir bir elleri öpülür, daha sonra harçlıklar alınırdı,
Meydanlarda, iğneli siyah tenekeden mantar tabancaları satılırdı,
Hamurlar açar börekler yapardı, köyümün o zamanki kadınları,
Çok nefisti, helvalar, lokumlar, lokmalar hepsinin tadı damağımda kaldı….
… hepsinin tadı damağımda kaldı……...

Biraz çamurluydu yollar, hergün pantolonuma sıçrardı, ne varsa çamurlar,
Asfaltı yok çakılı azdı, kepür tutardı, ne varsa ayağımdaki O ayakkabılar,
Okuma hevesimiz vardı bizim, dinlemezdik yağmur, çamur, tipi veyahut kar,
Gürül gürül yanardı O zamanlar, ahşap evlerdeki, tenekeden delikli sobalar,
Şimdi okulumsa ıssız kalmış, çakıllanıp asfaltlanmış, köyümdeki bütün yollar,.
Okulum garip kaldıktan sonra artık neye yarar, asfaltlansada bütün yollar…
Bütün yollar… ! ! ! ... Bütün yollar… ! ! ! ... Bütün yollar… ! ! !


Yok olmaya yüz tutmuş çocukluğumdaki hatıralar….
Artık mazide kalmış çocukluğumdaki bütün anılar…
Yok ama yok artık, o benim çocukluğumda yaşananlar…..
Onların herbirisi bırakıpda gitti beni, geçmişte kaldılar !

Yazan : G i Z E M L i K A R T A L