Şimdi kaf dağında burnun,kimseye yok müdanan
Söylediğin sözlere var,bir hayli çok inanan
Onlar o kadar dürüst ki,seni dürüst sanıyor
Yalanları süslüyorsun,saflarda inanıyor

Her sözünün biri iman,diğeri hak olmakta
Kendine sıra gelince,türlü hile yapmakta
Böyleleri münafıktır,ikircikli yüzleri
Aldanıp güven olmaz,yalandır hep sözleri

Bunlara inanamazsın,hemen satarlar seni
Bu gibi şarlatanların,yoktur güven vereni
Uzak durmak gereklidir,yoksa zarar edersin
Dost olmaya kalkar isen,sonuçta kazık yersin

Sende onlardan birisin,hiç yaklaşmaya gelmez
Ne kadar sevecen olsan,kimseye güven vermez
Sana inanan kimsenin,daima yüzü gülmez
Senin gibi bir kişide,insaf asla görülmez

Zengin olsan ne fark eder,sen adam değil isen
Servetini öne sürüp,zulmünü sürdürürsen
İnsanları hakir görüp,aşağılarsan eğer
İnsanlar yüzüne güler,arkandan ise söver

Yaratan verdi serveti,bunu kendinden bilme
Benim aklımla kazandım,bu mal benimdir deme
Şayet sana verilmişse,vardır bunun hikmeti
Gün gelirde bir kıvılcım,yakar bütün serveti