2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
1342
Okunma
Suluova da çocukluk
Sabaha kurşun sesleriyle
Gün doğarken
Sokaklarında uyanmaktı
Kaldırımlar ise
Çocukça hayallerdi
Körebe çelik, çomak
Saklambaç İp atla
Akdağ’ın kalan serinliğinde...
Oysa,
Ne kadar, masumdu
Eylül soğuğunda ses veren
Kaç sabah varsa,
Kaybolan hayatımızda
Ovaya çökse de
Akdağ ikindi rüzgarları
Şimdi bütün kent
Küsse de bana
Benim o kadar Eylülüm var.
Kavgalar verdik yorulduk
Güçsüz kaldık yıprandık
Lakin her sabah
O, kadar
Umut etmek istiyorum
Kaldı ki,
Bu sabah da
Eylüller gibi olsa
Ne çıkar..
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.