KOMŞU KALP


Bir zamanlar; kalplerimiz, Komşuydu.

Üç; beş,
Çaylarında, olmasada.

Andımızda; Yüz, yüzeydiler.

Tenefüste; yakın dükkanda,
Ekmek, helva alırdık

Acı suyu;
Ben getirirdim,
Avuc, avuc içerdik.

Kalp gözün;
Kalp gözüme,
İşmar atardı, müzipce.

Kalbin;
Darılıp, öfkelenince.

Başka mahleye, taşınırdı.

Yine;
Eski sinemanın,
Köşesinde, buluşurduk.

İlk kez; kapaklanmıştı,
Kalplerimiz.

Eski; sinemanın, köşesin’de..

İlk kez;
Gotto Ali, görmüştü bizi.

Arkadaşımdı;
Kabadayıydı, kendince..

Ama, kalp kuluydu..

Bir zamanlar; kalplerimiz, Komşuydu..!!

Senin kalbin;
Hep benim, sağ tarafımda.

Gizemli..

Benimki ise;
Cam kenarında, hüzünlü..

Yinede; komşuydular,
Ayrı sıralarda, sıdaş.

Aynı sokakta; yürüyen, Yoldaştılar.

Utanıyordu;
Göle’de, kalbim.

Gamzelerimi; Gözlerinde, bilmekten.

Komşu kalpte;
Seyir edilmekten,
Türkü, türkü, dilinde Çağlanmaktan.

İsim; şehir, oyununda, işlnmekten.

Elmacılkların’da;
Filizlenmekten,
Utanıyordu, kalbim.

Göle sokakların’da.

Bir zamanlar; Kalplerimiz, Komşuydu....!!


Bilent Atalay

03 / 07 / 2011
İstanbul