![]() KAÇINCI ÖLÜM
Bu hayat nasıl da hoyrat
Savrulurken yaprak misali Hazanlarda büyüdüm Ben hep yapayalnızdım Ekmeğim, suyum, şarabım vardı Ama gözlerin yoktu, sen yoktun Aşk yoktu Bir vurgundu yaşadığım yıllar Sen gittin savrula savrula öğrendim Sensizliğin azabını Ben sensiz her şeye küstüm Dönüyordu hala yalan dünya İçinde yoktun Ben de yok oldum Sevdanla bir ömür bitti Bırakma dedim ellerimi Dinlemedin bak düşlerim de yitti Şunu unutma sevgili Şunu asla unutma İnsan sevecekse Ömürlük sevecek Sevdasını kimseye vermeyecek En kötü günde bile terk etmeyecek Saklayacak sonsuza kadar kalbinde Saracak sinesine Hissettirecek teninin sıcaklığını Sahibi olduğu kalpten hiç gitmeyecek Zifiri karanlık geceydi ruhum Büyülendiğim gözlerinde Güneşi bulmuştum Neden karanlık her yer Bir dertli yağmurum şimdi Ağlıyorum sevdalıklara Dünüm, bugünüm, yarınım sendin Ben sende kaç kez doğdum Şimdi yoksun Bu benim kaçıncı ölümüm Murat ÖLMEZ |