Aşk acı çektirir bazen
Herşey toz pembe gelir gözüne
Nedensiz gözyaşı dökersin
İçimizdeki hüznü dışa vururuz .

Bazen kontrol edemeyiz öfkemizi
Üzeriz incitiriz karşımızdakini
Susmayı bir bilebilsek
Daha yola çıkmadan döneceğiz geri .

Bir çığlık kopuyor içimde
Sol yanım çok acıyor
Dağıtamıyorum hüzün bulutlarını
Acıları gözlerimde toplayıp susuyorum .

Umutlarım son buluyor kirpiklerimde
İki nehir süzülüyor yanaklarıma
Bırak son sözü yüreğin söylesin
İçimde can çekişen sevdaları öldürüyorum .

Geceler avutmuyor artık beni
Tedirgin kuşkular içindeyim
Gittiğin günden beri suskun yüreğim
Oysa
Seni vazgeçirmek için ezberimdeydi sözlerim .

Keskin bıçak sırtı ayazlardayım
Kaç adım uzaklaştın saymadım
Her enkaz altından bir parçam çıkıyor
Çekildi tüm kanım ölüyorum .

Eskiden uzun cümleler kurardım sana
Şimdi tel örgülerde asılı kaldı yüreğim
Bu aşk bir daha can bulur mu
İç büken acılarımla bak kapındayım ...






Refik
05 . 09 . 2018
İstanbul