kalemimden hüzün akıyor sanki bu gece
ağlamaklı kelimeler yazmak istiyorum
uçuşan kelimeleri tutamıyorum
yakalarsam bir kelime
şiirim yeni bir fidan gibi boy verecek
Lakin;
aklım ziyan da bedenimdeki sızıdan
ısırgan tarlasına düşmüş gibiyim
bu kör topal ağrı epeydir müptela oldu bana
İyi de o varken yazmak işkence
git desen gitmez
merhemler ağrıyı gidermez
yaş geçmiş yarım yüzyılı
tabii biri saracakdı beni kendine/ ya tansiyon ya şeker
bizi romatizma yakaladı
unutup parmak eklemlerindeki ağrıyı
sonunda yazmaya başladım .

eğrisi doğrusu neydi hayatımın
boşa yaşanmış tutunamadığın bir ömür mü?
dokundum insanların kah dertlerine kah yaralarına
merhem olmaya çalıştım
ayırt etmeden sevdim insan diye
onlar ardlarına bile bakmadılar giderken

gecenin kaçı oldu
güneş erkenden doğsun bugün
gözlerim yandı uykusuzluktan ,şafağa çok var
uyuyamamak ya da uyumamak
biraz senden biraz benden kaynaklı senden olanı unuttum da
"5 koca yıl oldu "
benden olan geçecek gibi değil
Efkar bastı sokağa çıksam bir sigara yaksam
Yürüsem sadece ayakkabı tıkırtısında
mis gibi bir rüzgar esse
saçlarım uçuşsa yine

hezeyan akşamlarında işte böyle
aklımın oyunlarına kurban oluyorum
bir de şu iyi kalbime
herkesi kendi gibi sanan
sen/ben
hayatın elinden uçmuş gitmiş
boşa sarıyorsun
farkında değilsin
Hacer Sarıgül 12 Ağustos 2018