Kendime bir hediye..
Zamanın tenime değdiği ve gittikçe kaldığı izlere..
Yollara
Yolda bulduklarıma, bıraktıklarıma..
Ardıma bakıp bakıp silmişliğime gözümdeki incileri..
Ve elbet yanımda duranlara hiç ayrılmayacak olana..
Gördüklerime, daha nice göreceklerime..

Şiirlere en çok da.. 
Tüm nezaketiyle aynada duran sûretime
Sabrıma
Sükûnetime
Sükûta elbette..

Yazdıkça çoğaldıklarıma,
Cevapsız bırakmayanlara.. cevap aramayanlara her suskunluğuma..

Beni bu yaşa böyle güzel sığdıran güzel Rabbime..

Benim bu kadar uzağımdayken, acımı hissettiğinde kalbime dokunan cânım aileme..

Kaç saksıya sığarsa o kadar ekeceğim kendimi bir gül yerine..

Bana bulutsuz güneşler yolla güzel Rabbim
Bir klarnetçinin gırtlağında biriken şarkıların ritmini..
Tekrar bir araya gelmek üzere el sallamakları..
Kalbimin ortasında bağdaş kuran dingin bir hikâyeyi..

Bana bir an bağışla, 
Bunca yıldan devral yorgunluğumu..