2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
1132
Okunma
Bülbülün figânına râm oldu şu ahvâlim
Ezelden bezm-i âlem beni çileye saldı.
Yangından hâne dünya, ateşten bir lav hâlim
Ki hepten yandı dünya, ol içinde nem kaldı?
Mest eyledi andelip, hayrân etti nâdına
İlâh-i bir tecelli aklım başımdan aldı.
Sefere çıktı bülbül, ağyar oldum yâdına
Kuru bir daldan gayri, bitti her şey nem kaldı?
Ne cahile sırrımı ne ârife demedim;
Ağartıp saçlarımı felek yerlere çaldı.
Bizârdı hep hallerim gönlümce hiç sevmedim,
Geçti beyhûde her dem, şu âlemde nem kaldı?
*
Mutma’in ol ey gönlüm, herşeye kanıp geçme,
Yalan oldu şu ömrün, sanki büyüden faldı.
Bil sılayı nâ mahrem, yaşanır sanıp geçme,
Pespâye hâlden başka şu geriye nem kaldı?
...........
Ali Urgan
5.0
100% (7)
Cevap Yaz