Bir ileri üç geri süründürdü hep beni
Vakitsiz soldu güller hazan benim hayatım.
Çile dolu kuyuda barındırdı hep beni
Yusuf gibi yalnızım hüzün benim hayatım.

Mutlu bir gün görmedim yaşam denen anımda
Kan kustum senelerce kimse yoktu yanımda
Ne acılar gördüm ben geçmişimde, dünümde
Çile denen romanı yazan benim hayatım.

Bir başıma yürüdüm acının yollarında
Direndim uyumadım namerdin kollarında
Umut ektim sevginin en kurak çöllerinde
Yarınlara mezarlar kazan benim hayatım.

Şiir oldu kaleme döküldü de yıllarım
Sus pus oldu sevdaya kitlendi de dillerim
Hiç kimse anlamadı neydi benim hallerim?
En güzel planları bozan benim hayatım.

Mahirdim hep dünyanın değmeyecek derdine
Rastlamadım dünyada insaların merdine
İman ettim islamın her bir kutlu şartına
Umutlar deryasında yüzen benim hayatım.

Cihan BERDİBEK
17.05.2018