Dün geldim işte gidiyorum oldum fani,
Dün, bugün derken oldum hayatta daimi,
Kendim kurdum, kendim yönettim kendimi,
Kendi sorunlarımla uğraşmalar yordu beni.

Bir çok çileler çekerek aştım bendimi,
Uğraş çaba derken hiç görmedim kendimi,
Kalemle yazmak istedim acı kaderimi,
Yaşamın acımasızca gösterdikleri yordu beni..

Bir yol tutturdun ona verdim kendimi,
Bazen unuttum bilemedim yerimi semtimi,
Bıraktım metreleri mum oldum santimleri,
Hayatı ölçmelerim yıprattı yordu beni..

Tek başıma yüklendim bunca derdimi,
Soğuk sular bile söndüremedi ateşimi,
Yemeği unuttum talim ettim simidi,
Yalnız uğraşmalar bitirdi yordu beni..

Olan oldu yola girsin diye istediğimi,
Yaratana boğun eğdim etmedim sitemimi,
Kimseyi kırmadım mahkum ettim kendimi,
Kaderle gelenleri çekmeler yordu beni..

Her işe kendim koştum verdim kendimi,
Koşuşturmadan tutuldu dermansız dizlerimi,
Dost olanlarla oldum her zaman bu en iyisi,
Çekemeyenlerle uğraşmalar yıprattı yordu beni..

Evlatlarım için yaşadım verdim sevincimi,
Onlar uğruna feda ettim harcadım kendimi,
Öyle yada böyle yaşadım az olan yaşam demini,
Çözüm yollarında koşuşturmalar yordu beni..

Yorgunluklar içinde geçirdim ömür demini,
Zorda olsa çalıştım uğraştım aştım bendimi,
İnsanlığa adadım, sevgilere adadım kendimi,
Her şeyi düşünüp, yorumlamak yordu beni..