Aklıma takılı kaldın
Aradım heryerlerde
Bulamadım izlerini
Esen yellerde
Sana göçüyorum sonbahar
Düşen her yaprak örtüyor izlerini
Bulamıyorum
Özlediğim yağmurların adısın sen aslında
Aklım kaldı gülüşünde
Fırçanda tuval olayım her çizgisinde
Söyle Hangi şiirde anlatayım seni
Hangi kaleme sürgün olmaz ki yüreğim
Her sözcük eksik kalır
Anlamsızdır kelimeler
Hangi telden çalayım kırık sazımı
Türküler dile gelmez yokluğunda
Daha hazır değilim gitmene
Kalemim son noktayı koyamaz
Yüreğim bitti demeden
Yalnızlık şehrine son seferimdir
Gözlerimi kapatıp öyle gitseydin
Hissizleşiyor bak parmak uçlarım
Sesime huhu kuşları tünüyor
Geceler daha da sızlatıyor yaralarımı
Ölümle buluşmak değil midir ayrılık
Birgün anlayacaksın bilmediğin kıymetimi
Ama iş işten geçmiş olacak
Nasıl bir ruh halindeyim biliyor musun
Fotoğrafsız bir albüm
Toprak kokusu olmayan yağmur
Hergün bir yaprağı düşen takvim
Sensiz nasıl olunabilinirse öyleyim işte ...





Refik
26 . 04 . 2018
İstanbul